Author Archives: admin

Silfurfossar væntanleg 17. maí 2021

Written by admin

Í dag ætlaði ég að pósta bloggi um aðra vísindaskáldsögu en ákvað að fresta því þar sem mín næsta skáldsaga Silfurfossar er komin í væntanlegt hjá Storytel! Bókin verður aðgengileg til hlustunnar 17 maí. en á sama dagi árið 1980 (fæðingar árið mitt) var Empire Strikes Back frumsýnd í Bandaríkjunum.

Vísindaskáldsagan Silfurfossar er þriðja skáldsagan mín en bókin verður einungis fáanleg hjá Storytel þar sem hún var verkefni sem ég vann fyrir þau. Ég hlakka mikið til að deila bókinni með ykkur og vona að sem flestir hafi tækifæri til að hlusta. Þau ykkar sem eruð áhugasöm og eruð með áskrift hjá Storytel getið ýtt á hjartað og þannig vistað Silfurfossa í bókahillunni ykkar.

Hérna er eilítið um bókina: Árið 2067 taka glæparannsóknir skamman tíma vegna tæknilegra framfara. Kári er nýliði í lögreglunni á Hvolsvelli og starfið er fremur tilbreytingarsnautt. Það breytist þegar hann gengur óvænt inn á vettvang morðs á býlinu Silfurfossum. Morðingjanum virðist hafa tekist að afmá stafræn fótspor sín. Hin gamalreynda Árný verður bandamaður Kára í rannsókninni og saman komast þau að því að ekki er allt sem sýnist, hvorki hjá heimilisfólki né hjá vélmennunum sem á býlinu starfa. Válynd veður loka þau af á Silfurfossum og Kári og Árný lenda í kapphlaupi í tímann við að leysa málið.

Fyrir þá sem hafa áhuga á skrifum þá get ég sagt að þetta hefur verið langt og strangt ferli sem byrjaði fyrir ári síðan. Upphaflega átti bókin að koma út í október í fyrra en það var algert vanmat að minni hálfu. Hver hefði getað ímyndað sér að það er heilmikil vinna að skrifa bók, verka í fullri vinnu, reka heimili með Guðrúnu og hlýða skipunum tveggja ára stúlku! 😄 Verkið hafðist þó að lokum með frábærri aðstoð frá góðu fólki. Ég er spenntur að sjá hvað ykkur finnst og vona að þið hafið gaman af lestrinum/hlustuninni.

Vélmenni og tölvutónar

Written by admin

Mig langaði að skrifa nokkra pistla um plötur sem höfðu áhrif á mig í gegnum tíðina. Hér er sá fyrsti.

Fimm ára gamall sat ég í gula flauels sjónvarpssófa heimilisins og starði á dautt túbusjónvarpið. Árði var 1985 og mér leiddist. Á þannig stundum varð maður að finna sér eitthvað að gera en ég hafði ákveðið að gera ekkert og starði vongóður á sjónvarpið í von um að skjárinn myndiskyndilega kveikna til lífsins í formi He-Man teiknimynda. Þær voru í miklu uppáhaldi og að mínu mati alltof sjaldan í boði. En á skjánum var einungis spegilmynd af sjálfum mér að láta sér leiðast.

Sjálvirki bílskúrshurðaropnarinn byrjaði að urra. Þar sem ég hefði ekkert betra að gáði ég hver var að koma heim. Ladan Sport jeppinn hans pabba rann inn í bílskúrinn og ég vinkaði hæ. Þennan laugardagsmorgun hafði pabbi verið á bæjum sem var alls ekki óvenjulegt. Mamma sagði að hann væri vís til að koma við á Slefossi þegar hann ætlaði að kaupa mjólk í Melabúðinni. Hann steig út úr bílnum og tróð sér meðfram bílnum. Ég stóð enn í dyragættinni á bílskúrnum.

„Halló, elsku karlinn minn,“ sagði pabbi. „Hvað ertu að gera?“

„Æj, bara,“ svaraði ég og reyndi að fela aðgerðaleysi dagsins.

Við vorum á leiðinni upp í eldhús þegar hann sagði: „Heyrðu, eigum við ekki að spila?“

Mér leist mjög vel á það enda mikill aðdáendi borðspila og varð mjög spenntur. Hvað hafði pabbi eiginlega keypt? Slönguspilið eða ferðatafl eða kannski myllu. Ég elti hann að bílskottinu og vonaði innilega að þetta væri ekki Ludo sem ég átti þegar. Pabbi opnaði skottið og tók upp mjög þunnan poka. Ég áttaði mig strax á að þetta var ekki borðspil heldur vínilplata og vonbrigðin helstust yfir mig. Átti ég nú að fara að láta mér leiðast fyrir framan plötuspilarann í staðinn fyrir sjónvarpið. Það var nú ekki mikill munur þar á. Ég vildi samt ekki vera leiðinlegur og þóttist enn vera spenntur.

Við feðgarnir fórum því saman inn í stofu og pabbi tók plötuna út pokanum. Umslagið var rautt og framan á því stóðu fjórir dökkhærðir menn í rauðum skyrtum með svört bindi. Litaskemað var sérstakt en ég hafði séð það áður. Eldri bróðir minn átti nefnilega sömu plötu en ég var ekkert að nefna það. Ég skoðaði því umslagið gaumgæfilega á meðan pabbi setti plötuna á fóninn. Stuttu síðar byrjuðu undarleg tölvuhljóð að óma um stofuna. Hljómborðstef bættist við og síðan kom söngurinn sem var öðruvísi en ég hafði áður heyrt. Þarna var þýska hljómsveitin Kraftwerk að syngja á ensku. Pabbi hafði ekki keypt upprunalegu útgáfuna, sem heitir Die Mensch Maschine, heldur ensku útgáfuna: The Man Machine. Ég kunni ekkert í þýsku en eftir að hafa horft á óteljandi klukkutíma af He-Man og öðru eins þá skildi ég heilmikið í ensku og fannst mjög forvitnilegt að heyra lag um vélmennin (We are the Robots). Eftir á að hyggja var ekki mjög menningarlegt af mér að hygla ensku útgáfunni en ég var bara fimm ára og hafði takmarkaðan áhuga á menningu.

Það er því þess vegna sem að The Man Machine skipar meiri sess í tónlistarsögunni minni en upprunalega þýska útgáfan. Ekki að það skipti mála þær eru báðar frábærar. Öll lögin á plötunni standast tímans tönn. Upphafslagið, sem er eins og áður sagði We are the Robots, er stórkostleg byrjun og mig grunar að þarna hafi fyrstu fræjunum verið sáð sem urðu síðar að óbilandi áhuga á öllu sem tengdist sci-fi. Fyrsta lagið á B-hliðinni, The Model, er poppaðra en hin lögin en Rammstein gerði eftirminnilega ábreiðu af því lagi. Fimmta lag plötunnar, Neon Lights, er enn einn slagarinn og oft nokkuð vanmetið í samanburði við hin tvö.

The Man Machine (eða Die Mensch Maschine ) er fyrsta platan sem ég virkilega hlustaði á. Ég var alveg heillaður af lögunum og þessum undarlegu hljóðum sem voru svo ólík öllu sem maður heyrði í popptónlistinni á Rás 2. Ég tengi The Man Macine við að skoða stríðspilin sem eldri bróðir minn spilaði við vini sína. Ég sat við hliðina á spilaborðinu og starði á Evrópukortið og lagði á minnið öll landamærin og höfuðborgirnar.

Fleiri plötur með Kraftwerk voru til á heimilinu eins og Autobahn og Tour De France. Þessi góða raftónlsitarbyrjun á tónlistarferlinum hefði átt að bjarga mér frá hinum drungalegum strætum poppsins en gerði það því miður ekki. Næst verður nefnilega farið í fyrsta pop idolið mitt.

Sci-Fi top 100 #2: Dune

Written by admin

Mig langaði að skrifa aðeins um 100 bestu Sci-Fi bækur 20. aldarinnar. Ég byrja ekki á bókinni í fyrsta sæti en mun skrifa um hana næst. Ég vona að og þetta og önnur verkefni haldi mér við efnið að blogga aðeins annað slagið. Líka gaman að rifja upp fortíðina með þessum bókum, þ.e. hvar og hvenær þær voru lesnar. Sumar mun ég lesa aftur en aðrar mun ég bara rifja upp eftir minni. Sumar eru frábærar og aðrar náði ekki til mín. En hvað um það, hér er stutt umfjöllun um Dune sem situr í örðu sæti á listanum.

Nýlega las ég aftur Dune eftir Frank Herbert. Upphaflega ætlaði ég að bíða eftir nýju íslensku þýðingunni sem er væntanleg frá Partus en sökum Covid er vesen að fá póstsendingar til Kaupmannahafnar og tollurinn dýr. Auk þess eru fáir á ferðinni og því erfitt að dobbla fólk til að grípa með sér eintak (mér skilst líka að útgáfunni hafi verið frestað). Ég ákvað því að hlusta á hana og var mjög ánægður með framleiðsluna. Margir lesarar ljá persónunum raddir sínar sem gerir þetta einstaklega líflega og flotta aðlögun.

Ég las Dune (eða Dúnu eins og hún heitir á íslensku) fyrst 1993. Þrettán ára gamall fann ég einfaldaða útgáfu af bókinni á Borgarbókasafninu sem var þá við Þingholtsstræti. Ég man mjög vel eftir hvíta snúingsrekkanum sem lítið fór fyrir. Bókasafnsfræðingurinn aðstoði okkur mömmu og benti bæði á Dune og Brave New World sem voru báðar algerir fjársjóðir. Þetta var hluti af verkefni í ensku og ég skrifaði ritgerð um Dune sem er enn til einhvers staðar heima hjá mömmu. Bókin hafði mikil áhrif mig og hefur fylgt mér í gegnum ævina. Ég las hana síðar í lengri útgáfu rétt eftir aldamót og hef séð allar fjórar myndirnar: Dune (1984), míníseríuna Dune (2000), framhald hennar Children of Dune (2003) og svo loks heimildarmyndina Jodorowsky’s Dune (2013). Spilaði meira að segja tölvuleikinn Dune 2000. Hið merkilega er að ég leitaði þessar myndir og tölvuleiki sjaldnast uppi en fann það samt. Það var því fyrir nokkrum árum að ég ákvað lesa framhöldin; Dune Messiah og Children of Dune. Sú fyrri heillaði mig ekki en sú seinni var fín. Kannski legg ég í fleiri framhöld síðar.

Árin 1963-65 gaf Frank Herbert út þrjár framhaldssögur úr heimi Dune í tímaritinu Analog og urðu þessar þrjár sögur að skáldsögunni Dune. Ekki gekk allt þó vel því að skáldsagan Dune sem kom út árið 1965 og var þá gefin út af Charlton Books sem var þá mest þekkt fyrir að gefa út bæklinga og fræðibækur. Það var á brattan að sækja til að byrja með en sagan um Paul Atreides heillað marga og hefur gert það síðan. Margir segja að heimssköpun Herbert sé þar að þakka en á þeim tíma var einungis Tolkien sem hafði náð sambærilegum árangri á því sviði. Bókin þótti því vera alger bylting á sviði vísindaskáldsagna og er best selda bókin í þeim flokki (enn í dag).

Ég er því nokkuð spenntur fyrir nýju myndinni og sömuleiðis svekktur að henni hafi verið frestað. Þetta kom að vísu ekki á óvart sökum Covid ástandsins en ég er jafnframt uggandi yfir þessu.

Almennt virðist vera mikil eftirvænting fyrir Dune (2020) en spurning hvort hún muni vera enn til staðar eftir ár. Þó að stiklan hafi verið flott þá er spurning hvort hún haldi hinum almenna aðdáenda heitum. Sérstaklega þar sem margir þeirra virðast ekki hafa hrifist af henni. Í það minnst fannst konunni minni afskaplega lítið til stiklunar koma. Nennti ekki einu sinni að lesa bókina þrátt fyrir mikinn þrýsting og meðmæli frá mér.

Ég er samt spenntur og get ekki annað en mælt með bókinni. Sagan er flókin en jafnframt mjög aðgengilegt. Nokkuð sem virkar kannski sem mótsögn en er heilmikið afrek hjá höfundinum. Líklega má þakka alvitra sögumanninum sem gefur okkur innsýn inn í huga allra. Ef þið hafið ekki lesið Dune þá mæli ég með að þið gefið henni séns og ef þið hafið lesið hana þá má alltaf lesa hana aftur.

Merry Christmas

Written by admin

So I try to blog a little more and then do nothing for two weeks. Just goes to show that routine is a good way to get things done 🙂

Anyway, I went to Iceland in early December with Guðrún (ð is read like the “th” in “the”). It was great. Met lots of friends and family. We were super busy on account of meeting all of those friends and family. So we arrived back in Copenhagen super tired. But it was a nice trip and great to meet everyone before the holidays.

I was hoping for a quiet time until Christmas but unfortunately, that was not the case. We are moving to a bigger apartment on the 27th so we have been packing and going to IKEA (I sometimes feel like that store feeds on the energy of its customers). So everything should be ready for the big move and we are super excited.

Meanwhile, I’ve been writing a bunch for Ideanote which is great. I formed a writing group with friends so I hope to get more things done in 2018. I am juggling which book project I should continue with, A – the one I’ve been spending years on and is the better bet or B – the one I should not be doing because it is half finished but its fun. You can guess which one is getting more of my attention. Both of these are in Icelandic mind you. I have also been working on some projects that are connected to IceCon. I feel like things are going great. We have such a wonderful team and they are doing great things. I can’t wait for next years con 🙂

I’ve also been reading a bunch, listening to lots of music and watching a few movies but I feel each of those deserve a special post. Perhaps I’ll do a best of 2017. I won’t do one for computer games because I only played Candy Crush, Baldur’s Gate and 2046 this year. So I’m not the biggest gamer in the world haha.

Anyway, I just have one gift left to buy and then its just Christmas, yay! Have great holiday everyone 🙂

Trying to blog a little more

Written by admin

In the past, I blogged in Icelandic which was great but I think that I had too much ambition and made the whole thing more of a hassle than it was necessary. So, I´ve started again and I’m just trying to do more. That sometimes means some very short blogs but I’ll also do some longer posts and everything in between. I just want to keep the website active and it is a great way to get your random thoughts and work out there. Some of my blogs might also be in Icelandic but if you are interested I’ll translate them. So hope you like the site and please comment if you have any questions or comments.

Writing for Ideanote

Written by admin

I just started writing articles for Ideanote. You can read my first article here 🙂

New interview with Charlie Jane Anders

Written by admin

Did this very nice interview with Charlie Jane Anders that was published on the website NineteenQuestions – check it out if you have the time 🙂

Another short story published in Iceland

Written by admin

I published a short story called Fórnin (The Sacrifice) in Stína Tímarit last April. I now published 11 short stories in Iceland which is great and I’m so proud of it :). I am still sending stuff out to English markets but nothing, yet. I feel that trying the English markets is a great challenge. I learning so much, not only about the language but also about short stories and story structure in general. Absolutely love it. If you are thinking about doing the same and write SFF then I recommend you check out Clarkesworld. It is not the only short story market, there are many wonderful publications and you need to look at them all to find which one you love the most. But Clarkesworld is the most accessible with an app, a website, a podcast and a YouTube channel – so you are likely to find some platform that suits you 🙂

Living in Copenhagen now

Written by admin

After living in Vancouver last winter [great city by the way :)] and studying creative writing at UBC, I am now living in Copenhagen. It is nice to back in Denmark, I got my master’s in applied mathematics here in 2006. Although the city has changed a lot since 2006. I feel it is much more welcoming and international but maybe I’m just older. Right now I’m trying to build a career here but the plan is to write on the side. I’m crossing my fingers that I’ll get a book published next year but nothing is certain. So, look forward to sharing new in the next year.

An interview I did with Kij Johnson, Elisabeth Bear & Karin Tidbeck

Written by admin

You can check out this nice interview I did with Kij Johnson, Elisabeth Bear & Karin Tidbeck on the subject of short stories. It’s up on The Booksmugglers. I think that it turned out great and all of the authors had some great points so check it out if you have the chance.